'Als Hans thuiskomt van het centrum dan straalt hij. Dat geeft mij lucht'

Bernardien / Gast Centrum voor leven met en na kanker

‘Het centrum geeft mij als naaste lucht’

Bernardien is getrouwd met Hans die prostaatkanker heeft. ‘Hans heeft ontzettend veel steun aan het lotgenotencontact bij het centrum voor leven met en na kanker. Ze praten echt niet alleen over kanker, maar ook over andere dingen in het leven. Als hij thuiskomt dan straalt hij. Dat geeft mij lucht, want dan hoef ik niet op te boksen tegen een man die wat somber is, want dat kan best zwaar zijn.’

 

Drie jaar geleden wees de verpleegkundige in het ziekenhuis Bernardien en haar man op een lezing over prostaatkanker bij Viore, het centrum voor leven met en na kanker in Hilversum. ‘Mijn man ging hier naartoe en is na afloop ook even bij de mannensoos gaan kijken. Uiteindelijk kwam hij pas om zeven uur thuis, helemaal uitgelaten. Hij gaat nog steeds wekelijks. Mijn man is geen grote prater en al helemaal niet over zijn ziekte. Met de mannen die hetzelfde meemaken voelt hij die vrijheid wel. Hij kan daar lekker onderuitgezakt met hen praten. Ik zie altijd een andere Hans thuiskomen en daar heb ik natuurlijk ook profijt van. Het is wel heel aangrijpend dat ze jaarlijks een paar mannen van de lotgenotengroep weg moeten brengen. Confronterend, maar ook dat hoort erbij.

Warm welkom

Bernardien komt zelf als naaste ook bij Viore. ‘Nu en dan drink ik er een kopje thee of koffie en dat geeft me altijd weer een goed gevoel. De gastvrouwen- en heren zijn vaak ook ervaringsdeskundigen en ik spreek natuurlijk ook met lotgenoten. Heel fijn om even te kunnen spuien. Het gaat over en weer, het is zowel delen als luisteren. Uiteraard spreek ik ook met mensen buiten het centrum over de ziekte van mijn man, maar bij Viore voelt het toch het prettigst. Ik denk dat dat komt omdat je weet dat ze weten wat er aan de hand is en hoe dat voelt. Als ik binnenkom voelt het meteen warm. Ik heb daar geleerd dat je kanker niet kunt wegnemen, maar het wel lichter kunt maken door er aandacht voor te hebben.’

Naasten en nabestaanden

Dat het centrum zich naast (ex-)patiënten ook richt op naasten en nabestaanden is volgens Bernardien erg belangrijk. ‘Als naaste zit je ook met vragen en ben je benieuwd naar de ervaringen van anderen. Je wilt er zo goed mogelijk zijn voor je partner. Mijn manier van overleven is om zoveel mogelijk positief te zijn om er wat van te maken. Doordat wij positief kijken naar elkaar, kunnen we eruit halen wat erin zit. Anders ga je langzaamaan ten onder aan een depressie. Mijn man is best bang en hij heeft er natuurlijk niks aan als ik ook bang ga zitten zijn.’

Kanker en corona

Omdat Hans naast kanker ook IPF heeft, neemt hij momenteel geen deel aan het openbare leven. ‘We zijn vanwege corona dubbel voorzichtig. We kijken er wel ontzettend naar uit om weer ergens een taartje te eten en koffie te drinken. Toch zijn we best gelukkig. We willen van de zomer met de caravan gaan rondreizen door Toscane. Dit is al twee keer gecanceld door corona. Hopelijk is drie keer scheepsrecht.’

Wereldkankerdag

Ik vind het mooi dat er op Wereldkankerdag aandacht is voor leven met en na kanker. Twee jaar geleden kreeg ik bij Viore op Wereldkankerdag een roos met daaraan een persoonlijk kaartje. Dit was echt een lichtpuntje dat ik heb gekoesterd. Ontroerend als je zoiets krijgt en weet dat er mensen zijn die aan je denken.’

Lees ook het verhaal van

Anita Wesselius

-

De 4500 vrijwilligers zijn het goud van de IPSO-huizen. De ondersteuning die zij bieden komt recht uit het hart en heeft voor henzelf ook betekenis.

Armand Winthagen

-

Een veelgehoord misverstand over het inloophuis is dat het vooral heel verdrietig en zwaar op de hand is. Niets is minder waar.

Ayten Tastan

-

Toen Ayten in 2009 de diagnose borstkanker kreeg heeft ze een hele lange weg moeten gaan om een luisterend oor te vinden. Het ziekenhuis had geen tijd, in haar omgeving was praten over ziek zijn taboe. Nu is ze vrijwilliger bij Anna’s huis (Zaanstreek): ‘Ik laat onze gasten zien dat ze er niet alleen voor staan en probeer ze weer op weg te helpen’.

Bep Kalse

-

In 2019 betrof 65% van de nieuwe kankergevallen mensen met een leeftijd van 65 jaar of ouder. Veel van de gasten van de IPSO centra vallen ook in deze leeftijdscategorie. Zo ook Bep Kalse (74). In 2015 kreeg zij de diagnose borstkanker. Bep: ‘Het IPSO centrum hielp mij de eenzaamheid te doorbreken’.

Bram

-

Bram stond volop in het leven toen hij op zijn werk onwel werd. De oorzaak bleek een agressieve hersentumor. Na een intensief behandeltraject was de tumor geslonken. Maar helaas is de tumor weer gaan groeien en zijn ze weer gestart met een nieuwe behandeling. ‘In het centrum leerde ik om over mijn kanker te praten’.

Cynthia en Cecilia

-

Cynthia en Cecilia leerden elkaar kennen in centrum Scarabee in Leiden. Sindsdien delen ze heel veel met elkaar en dat helpt hen enorm.

Daphne de Roode

-

In het ziekenhuis leveren we veel technische, hoogwaardige zorg. Maar als de behandelingen voorbij zijn vallen patiënten in een soort gat.

Dennis, Imke en Jente

-

Drieënhalf jaar geleden werd het leven van Dennis en zijn twee dochters Imke (10) en Jente (5) totaal veranderd door de diagnose kanker van hun vrouw en moeder Maaike. De wereld van het jonge gezin stond op zijn kop. IPSO centrum Pisa heeft ze enorm geholpen.

Elly Eeken

-

In 2014 zeiden de artsen: “We kunnen u niet meer beter maken”. Ik had een groot gezwel in mijn nier en later ook uitzaaiingen in mijn longen.

Gabriël Paardekooper – radiotherapeut-oncoloog Isala Ziekenhuis

-

“Door de toenemende complexiteit in de oncologische zorg en het zo efficiënt mogelijk houden van de ziekenhuiszorg, komt de zachte kant soms onder druk te staan. Als iemand aan het eind van het consult in huilen uitbarst, zit de volgende patiënt al te wachten. Hierdoor kunnen artsen vaak niet de tijd en aandacht nemen die […]

Gerbera

-

Gerbera geeft sinds een paar maanden op vrijwillige basis yogalessen bij het IPSO centrum in haar buurt.

Hans Scheltema – uroloog Tergooi MC

-

“De gezondheidszorg gaat in kwantitatieve en kwalitatieve zin tekort schieten als je bedenkt dat mensen steeds ouder worden. Want hoe ouder, hoe meer kankerzorg. Maar ook hoe meer multiproblematiek. Er hebben dus steeds meer mensen zorg nodig, maar de capaciteit van het ziekenhuis neemt niet toe en ook de behandelingen worden steeds duurder. Wij zien […]

Interview Johanne Bloemen – oncologisch chirurg Catharina Ziekenhuis

-

“Psychosociale zorg is onmisbaar. Na de diagnose komt de patiënt in een traject met intensief ziekenhuisbezoek en zit volledig in de doe-modus. In deze fase merk je dat mensen hun gevoel tijdelijk kunnen parkeren om alles te doorstaan. Als dit achter de rug is, gebeurt het niet zelden dat patiënten  in een zwart gat belanden. […]

Kenneth Bos

-

De gevolgen van mijn ziek zijn, gaan nooit helemaal weg. Wat mij veel geholpen heeft bij het weer op de rit krijgen van mijn leven? De bezoeken aan centrum Huis aan het Water.

Masja

-

Ik was op zoek naar mensen van mijn leeftijd die net als ik niet meer beter worden en een gezin hebben met puberdochters. Ik kwam terecht bij het inloophuis in Zwolle. Het voelde als een warm bad. De mensen die er werken zijn opgeleid om goede gesprekken te voeren. We praten over ziek zijn en hoe je dat combineert met een gezin. Ook krijg ik goede adviezen over wat ik kan doen om actief en fit te blijven.

Mieke

-

Mieke is al 13 jaar vrijwilliger bij het centrum in Almere en is naast gastvrouw begeleider van de activiteiten Crea en Mandala.

Mirjam

-

Een hersentumor veranderde het leven van Mirjam (51) van de een op andere dag. Maar niet alleen dat van haar. Ook op haar man en dochter had het een enorme impact. ‘Je bent nooit de enige met kanker. Vanaf de diagnose had mijn hele gezin het.’

Monique

-

Toen Monique 8 jaar geleden de diagnose borstkanker kreeg, was ze heel stellig: ‘de arts vertelde dat ik hier niet dood aan zou gaan dus wilde ik geen nare emoties toelaten.

Oprichter centrum Fred en Hilde Lindhout

-

Fred en Hilde Lindhout besloten hun pensioen zinvol te besteden en begonnen in 2002 met de voorbereidingen voor het oprichten van een centrum voor mensen die leven met en na kanker. ‘We vonden dat mensen die met kanker geconfronteerd worden een plek moesten krijgen waar ze begrepen worden en bij wijze van spreken 20x hun verhaal mogen vertellen.’

Oprichters centrum Jaap Boer en Christa Jongkind

-

Elk IPSO inloophuis heeft een bijzonder verhaal en is opgericht vanuit het hart. Zo ook Sigrid’s Garden in Emmen. Nadat Sigrid op 27-jarige leeftijd overleed aan kanker besloten haar ouders Jaap Boer en Christa Jongkind een IPSO inloophuis op te richten.

Reshma Waasdorp

-

Het gaat net te ver om te zeggen dat de mensen van het centrum familie zijn, maar het komt dicht in de buurt. Het warme bad dat ik daar voelde heeft me zo goed gedaan.

Roelie

-

10 jaar geleden stapte Roelie de Weerd (80) als gastvrouw binnen bij het Toon Hermans Huis in Amersfoort. Nog altijd zet ze zich met plezier in voor het Centrum voor leven met en na kanker. ‘Door mijn eigen ervaring als nabestaande begrijp ik wat de gasten meemaken.’

Samenwerking Bravis ziekenhuis

-

Het Oncologie Centrum van het Bravis ziekenhuis (Roosendaal) en de bij IPSO aangesloten centra De Rose-Linde (Roosendaal) en Het Getij (Bergen op Zoom) .

Samenwerking Erasmus MC

-

Het Erasmus MC Kanker Instituut vindt het belangrijk om gedurende een ziekteproces, en daarna, alle vragen die er leven na de diagnose kanker beantwoord te krijgen.

Samenwerking Isala Ziekenhuis

-

Een mooi voorbeeld is de samenwerking tussen Isala en het bij IPSO aangesloten Nazorgcentrum IntermeZZo in Zwolle.

Samenwerking Noordwest Ziekenhuisgroep

-

Er wordt op steeds grotere schaal samengewerkt tussen ziekenhuizen en IPSO inloophuizen. Zo ook tussen Noordwest Ziekenhuisgroep en inloophuis ’t Praethuys.

Samenwerking Spaarne Gasthuis

-

Vanaf de ontwikkeling van het Oncologiecentrum is Adamas Inloophuis betrokken geweest bij de invulling van de psychosociale ondersteuning van patiënten en naasten.

Wilma

-

Wilma kreeg tot 3 keer toe kanker. Eerst borstkanker in 2017 en toen blaaskanker in 2018 en 2019. Toen begin dit jaar opnieuw borstkanker werd vermoed, wist ze: ik heb psychologische hulp nodig. En die hulp vond ze bij het inloophuis.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief en ontvang regelmatig het laatste nieuws.