'In het centrum voelde ik me weer even normaal'

Kenneth Bos / Gast IPSO centrum

‘De eerste nacht na de diagnose Endeldarmkanker was het allerergst. Ik dacht dat ik dood zou gaan. Gelukkig stelde het OLVG me gerust, want ik had geen uitzaaiingen. Inmiddels is de operatie vijf jaar geleden. Maar de gevolgen van mijn ziek zijn, gaan nooit helemaal weg. Het hele gebied is fiks bestraald dus dat heeft nog steeds veel impact. Maar ik werk, sport en leef weer. Wat mij veel geholpen heeft bij het weer op de rit krijgen van mijn leven? De bezoeken aan centrum Huis aan het Water.’

 

‘Sport is altijd erg belangrijk voor me geweest dus toen ik in de wachtkamer van de huisarts las over oncologische fysiotherapie bij het centrum raakte dat een gevoelige snaar. Ik maakte een afspraak voor een intake. Na deze afspraak nodigde twee vrijwilligers me uit voor een rondleiding door de rest van het centrum. Eigenlijk wilde ik dit niet, want ik kwam immers alleen voor het sporten. Maar de fijne warme ontvangst maakte dat ik me zo op mijn gemak voelde. Het ging echt om mij. Deze mensen begrepen heel veel zonder dat ik iets hoefde uit te leggen.’

Gelijkwaardig
‘Voor mij waren de gesprekken met lotgenoten heel belangrijk. Dit maakt dat je je eigen proces kunt vergelijken. Op het schoolplein en in de supermarkt vraagt iedereen telkens hoe het met je gaat. Hoewel dit ontzettend aardig is, brengt dit je toch in een vervelende positie. Je wordt buiten het normale geplaatst. In het centrum voelde ik me gewoon normaal en even niet speciaal. Het is vooral in moeilijke tijden fijn om juist ook aan een ander te kunnen vragen hoe het gaat. Dat maakt het gesprek gelijkwaardig. De gasten van een centrum ondergaan allemaal ongeveer hetzelfde. De impact en de doodsangst die automatisch begrepen wordt, zorgen dat je je geen uitzondering voelt.’

Laagdrempelig
‘Ook het feit dat je binnen kunt lopen wanneer dat prettig voor jou voelt, is heel waardevol. Je hoeft geen afspraak te maken dus het is heel laagdrempelig. Het centrum is een warme open plek waar iedereen een luisterend oor heeft. Waar mensen zoveel kennis over jouw situatie hebben, je hoeft niemand te vertellen hoe heftig het is.’

Sport
‘Ook de specialisten die er werken hoef je geen extra informatie te geven. Bij een gewone fysiotherapeut of acupuncturist moet je je hele verhaal doen en dingen uitleggen waardoor je je weer een uitzondering voelt. Hier hoeft dat allemaal niet. Het sporten heeft mij ook enorm geholpen. Het geeft je het gevoel dat je zelf iets kan doen aan je proces en dat zorgt voor een stukje controle. Het ontwikkelen van spieren is heel belangrijk voor je afweersysteem en bloeddruk. Het voelde heel veilig om daar te sporten en mijn grenzen op te zoeken. Ik kom nog steeds bij het centrum. Als vrijwilliger, als ambassadeur. Het geeft een goed gevoel om wat terug te doen. Een stukje zingeving.’

Lees ook het verhaal van

Anita Wesselius

-

De 4500 vrijwilligers zijn het goud van de IPSO-huizen. De ondersteuning die zij bieden komt recht uit het hart en heeft voor henzelf ook betekenis.

Armand Winthagen

-

Een veelgehoord misverstand over het inloophuis is dat het vooral heel verdrietig en zwaar op de hand is. Niets is minder waar.

Ayten Tastan

-

Toen Ayten in 2009 de diagnose borstkanker kreeg heeft ze een hele lange weg moeten gaan om een luisterend oor te vinden. Het ziekenhuis had geen tijd, in haar omgeving was praten over ziek zijn taboe. Nu is ze vrijwilliger bij Anna’s huis (Zaanstreek): ‘Ik laat onze gasten zien dat ze er niet alleen voor staan en probeer ze weer op weg te helpen’.

Bep Kalse

-

In 2019 betrof 65% van de nieuwe kankergevallen mensen met een leeftijd van 65 jaar of ouder. Veel van de gasten van de IPSO centra vallen ook in deze leeftijdscategorie. Zo ook Bep Kalse (74). In 2015 kreeg zij de diagnose borstkanker. Bep: ‘Het IPSO centrum hielp mij de eenzaamheid te doorbreken’.

Bram

-

Bram stond volop in het leven toen hij op zijn werk onwel werd. De oorzaak bleek een agressieve hersentumor. Na een intensief behandeltraject was de tumor geslonken. Maar helaas is de tumor weer gaan groeien en zijn ze weer gestart met een nieuwe behandeling. ‘In het centrum leerde ik om over mijn kanker te praten’.

Cynthia en Cecilia

-

Cynthia en Cecilia leerden elkaar kennen in centrum Scarabee in Leiden. Sindsdien delen ze heel veel met elkaar en dat helpt hen enorm.

Daphne de Roode

-

In het ziekenhuis leveren we veel technische, hoogwaardige zorg. Maar als de behandelingen voorbij zijn vallen patiënten in een soort gat.

Dennis, Imke en Jente

-

Drieënhalf jaar geleden werd het leven van Dennis en zijn twee dochters Imke (10) en Jente (5) totaal veranderd door de diagnose kanker van hun vrouw en moeder Maaike. De wereld van het jonge gezin stond op zijn kop. IPSO centrum Pisa heeft ze enorm geholpen.

Elly Eeken

-

In 2014 zeiden de artsen: “We kunnen u niet meer beter maken”. Ik had een groot gezwel in mijn nier en later ook uitzaaiingen in mijn longen.

Gerbera

-

Gerbera geeft sinds een paar maanden op vrijwillige basis yogalessen bij het IPSO centrum in haar buurt.

Interview oprichters IPSO centrum

-

Fred en Hilde Lindhout besloten hun pensioen zinvol te besteden en begonnen in 2002 met de voorbereidingen voor het oprichten van een centrum voor mensen die leven met en na kanker. ‘We vonden dat mensen die met kanker geconfronteerd worden een plek moesten krijgen waar ze begrepen worden en bij wijze van spreken 20x hun verhaal mogen vertellen.’

Masja

-

Ik was op zoek naar mensen van mijn leeftijd die net als ik niet meer beter worden en een gezin hebben met puberdochters. Ik kwam terecht bij het inloophuis in Zwolle. Het voelde als een warm bad. De mensen die er werken zijn opgeleid om goede gesprekken te voeren. We praten over ziek zijn en hoe je dat combineert met een gezin. Ook krijg ik goede adviezen over wat ik kan doen om actief en fit te blijven.

Mieke

-

Mieke is al 13 jaar vrijwilliger bij het centrum in Almere en is naast gastvrouw begeleider van de activiteiten Crea en Mandala.

Monique

-

Toen Monique 8 jaar geleden de diagnose borstkanker kreeg, was ze heel stellig: ‘de arts vertelde dat ik hier niet dood aan zou gaan dus wilde ik geen nare emoties toelaten.

Reshma Waasdorp

-

Het gaat net te ver om te zeggen dat de mensen van het centrum familie zijn, maar het komt dicht in de buurt. Het warme bad dat ik daar voelde heeft me zo goed gedaan.

Samenwerking Bravis ziekenhuis

-

Het Oncologie Centrum van het Bravis ziekenhuis (Roosendaal) en de bij IPSO aangesloten centra De Rose-Linde (Roosendaal) en Het Getij (Bergen op Zoom) .

Samenwerking Erasmus MC

-

Het Erasmus MC Kanker Instituut vindt het belangrijk om gedurende een ziekteproces, en daarna, alle vragen die er leven na de diagnose kanker beantwoord te krijgen.

Samenwerking Isala Ziekenhuis

-

Een mooi voorbeeld is de samenwerking tussen Isala en het bij IPSO aangesloten Nazorgcentrum IntermeZZo in Zwolle.

Samenwerking Noordwest Ziekenhuisgroep

-

Er wordt op steeds grotere schaal samengewerkt tussen ziekenhuizen en IPSO inloophuizen. Zo ook tussen Noordwest Ziekenhuisgroep en inloophuis ’t Praethuys.

Samenwerking Spaarne Gasthuis

-

Vanaf de ontwikkeling van het Oncologiecentrum is Adamas Inloophuis betrokken geweest bij de invulling van de psychosociale ondersteuning van patiënten en naasten.

Sigrid’s Garden

-

Elk IPSO inloophuis heeft een bijzonder verhaal en is opgericht vanuit het hart. Zo ook Sigrid’s Garden in Emmen. Nadat Sigrid op 27-jarige leeftijd overleed aan kanker besloten haar ouders Jaap Boer en Christa Jongkind een IPSO inloophuis op te richten.

Wilma

-

Wilma kreeg tot 3 keer toe kanker. Eerst borstkanker in 2017 en toen blaaskanker in 2018 en 2019. Toen begin dit jaar opnieuw borstkanker werd vermoed, wist ze: ik heb psychologische hulp nodig. En die hulp vond ze bij het inloophuis.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief en ontvang regelmatig het laatste nieuws.