'Het centrum biedt een stukje nazorg waar het ziekenhuis geen tijd voor heeft'

Reshma Waasdorp / Gast IPSO centrum

‘Het gaat net te ver om te zeggen dat de mensen van het centrum familie zijn, maar het komt dicht in de buurt. Het warme bad dat ik daar voelde heeft me zo goed gedaan. De mensen zijn zo puur. Het aanbod van activiteiten is groot.

 

Lekker actief, zoals yoga of een Djembé-workshop, maar ook een jonge vrouwen praatgroep. Ik heb veel gehad aan een massage speciaal voor mensen die bestraald zijn. Mijn huid is daardoor vrij strak geworden dus dat hielp mij enorm. Een mooie bijkomstigheid was het fijne gesprek met de masseuse. Ook heb ik bij het centrum een vegetarische kookworkshop gevolgd. Dit deed ik samen met mijn moeder. Hier heeft ook zij veel steun aan gehad want het is voor een moeder niet niks als je dochter ernstig ziek is. Ik vond het daarom heel fijn dat we dit samen konden doen en zij daardoor ook steun kreeg van de vrijwilligers van het centrum.

5 kwaadaardige knobbeltjes
In 2017 hoorde ik op mijn verjaardag dat ik vijf kwaadaardige knobbeltjes in mijn borst had met uitzaaiingen naar de oksel. Toen ik het hoorde heb ik heel hard gehuild. Mijn dochtertjes waren toen 3 en 5. Ik wilde hen zien opgroeien dus ben al snel in de vechtmodus gegaan. Na de eerste chemokuur, kwam ik via een open dag in aanraking met het centrum. Hoewel het er druk was, stond er meteen een gastvrouw klaar om mij en mijn gezin op te vangen. Dit gevoel, dat er altijd iemand tijd voor je heeft, bleek kenmerkend voor het centrum.

Stukje nazorg
Het ziekenhuis heeft tot doel jou zo snel mogelijk beter te maken en dat is logisch want veel meer tijd hebben zij ook niet. Je bent en blijft een patiënt. Zij zijn ook niet gespecialiseerd in jou zo optimaal mogelijk door het proces heen te laten gaan en je te adviseren hoe om te gaan met klachten. Gelukkig vulde het centrum dit gat. Zij bieden een stukje nazorg waar het ziekenhuis geen tijd voor heeft, maar die je wel ontzettend hard nodig hebt. Gedurende en na het proces is het namelijk heel fijn als er een veilige haven is waar je terecht kunt. Waar mensen betrokken zijn, maar niet emotioneel betrokken zoals bijvoorbeeld vrienden en familie. Je dierbaren zijn ontzettend lief voor je, maar weten niet zo goed hoe ze je kunnen helpen. Uiteindelijk moet je toch alleen het proces door. In het centrum vond ik zowel expertise als persoonlijke aandacht.

Hoogtepunt
Heel bijzonder vond ik het dat ons gezin uitgenodigd werd om met Sinterklaas wat leuks te gaan doen met andere gezinnen bij het centrum. Met de bus werden we opgehaald en naar de Pakjesboot gebracht. We hebben poffertjes gegeten en veel gelachen. De kinderen hebben genoten. Fijn dat het centrum er daarmee ook was voor mijn gezin, want hoe jong mijn kinderen ook zijn, het heeft ook op hen veel impact gehad.

Rollercoaster
Ik geloof er heilig in dat het centrum een hele grote rol kan spelen in het genezingsproces van mensen met kanker. Die extra aandacht, het begrip en de steun kun je in die periode zo goed gebruiken. Je komt in zo’n onwerkelijke rollercoaster terecht. Je moet aan zoveel dingen denken en zoveel dingen kruisen je pad waar je nog nooit mee te maken hebt gehad. Je bent dan zo gefocust op het ziek zijn dat het af en toe heel fijn is als iemand zegt, hé jij bent er ook nog. En je kinderen en man zijn er ook nog. Dit opende mijn ogen. Het was net alsof het centrum gedurende het proces naast me liep, een heel fijn gevoel.

GTST
Tot slot ben ik heel dankbaar dat ik via het centrum aan Goede Tijde Slechte Tijden mocht meedoen om te vertellen over de impact van mijn borstkanker. Het is niet normaal hoeveel mooie, positieve reacties ik daarop heb gekregen. 240 appjes, moeders op het schoolplein, mensen die ik niet kende die me vertelden dat mijn optreden hen een hart onder de riem heeft gestoken. Dat doet me ontzettend goed.’

Lees ook het verhaal van

Anita Wesselius

-

De 4500 vrijwilligers zijn het goud van de IPSO-huizen. De ondersteuning die zij bieden komt recht uit het hart en heeft voor henzelf ook betekenis.

Armand Winthagen

-

Een veelgehoord misverstand over het inloophuis is dat het vooral heel verdrietig en zwaar op de hand is. Niets is minder waar.

Ayten Tastan

-

Toen Ayten in 2009 de diagnose borstkanker kreeg heeft ze een hele lange weg moeten gaan om een luisterend oor te vinden. Het ziekenhuis had geen tijd, in haar omgeving was praten over ziek zijn taboe. Nu is ze vrijwilliger bij Anna’s huis (Zaanstreek): ‘Ik laat onze gasten zien dat ze er niet alleen voor staan en probeer ze weer op weg te helpen’.

Bep Kalse

-

In 2019 betrof 65% van de nieuwe kankergevallen mensen met een leeftijd van 65 jaar of ouder. Veel van de gasten van de IPSO centra vallen ook in deze leeftijdscategorie. Zo ook Bep Kalse (74). In 2015 kreeg zij de diagnose borstkanker. Bep: ‘Het IPSO centrum hielp mij de eenzaamheid te doorbreken’.

Bernardien

-

Bernardien is getrouwd met Hans die prostaatkanker heeft. ‘Hans heeft ontzettend veel steun aan het lotgenotencontact bij het Centrum voor leven met en na kanker. Als hij thuiskomt dan straalt hij. Dat geeft mij lucht, want dan hoef ik niet op te boksen tegen een man die wat somber is, want dat kan best zwaar zijn.’

Bram

-

Bram stond volop in het leven toen hij op zijn werk onwel werd. De oorzaak bleek een agressieve hersentumor. Na een intensief behandeltraject was de tumor geslonken. Maar helaas is de tumor weer gaan groeien en zijn ze weer gestart met een nieuwe behandeling. ‘In het centrum leerde ik om over mijn kanker te praten’.

Cynthia en Cecilia

-

Cynthia en Cecilia leerden elkaar kennen in centrum Scarabee in Leiden. Sindsdien delen ze heel veel met elkaar en dat helpt hen enorm.

Daphne de Roode

-

In het ziekenhuis leveren we veel technische, hoogwaardige zorg. Maar als de behandelingen voorbij zijn vallen patiënten in een soort gat.

Dennis, Imke en Jente

-

Drieënhalf jaar geleden werd het leven van Dennis en zijn twee dochters Imke (10) en Jente (5) totaal veranderd door de diagnose kanker van hun vrouw en moeder Maaike. De wereld van het jonge gezin stond op zijn kop. IPSO centrum Pisa heeft ze enorm geholpen.

Elly Eeken

-

In 2014 zeiden de artsen: “We kunnen u niet meer beter maken”. Ik had een groot gezwel in mijn nier en later ook uitzaaiingen in mijn longen.

Gastvrouw Roelie: ‘Ik voel me hier als in een warm bad’

-

10 jaar geleden stapte Roelie de Weerd (80) als gastvrouw binnen bij het Toon Hermans Huis in Amersfoort. Nog altijd zet ze zich met plezier in voor het Centrum voor leven met en na kanker. ‘Door mijn eigen ervaring als nabestaande begrijp ik wat de gasten meemaken.’

Gerbera

-

Gerbera geeft sinds een paar maanden op vrijwillige basis yogalessen bij het IPSO centrum in haar buurt.

Interview oprichters IPSO centrum

-

Fred en Hilde Lindhout besloten hun pensioen zinvol te besteden en begonnen in 2002 met de voorbereidingen voor het oprichten van een centrum voor mensen die leven met en na kanker. ‘We vonden dat mensen die met kanker geconfronteerd worden een plek moesten krijgen waar ze begrepen worden en bij wijze van spreken 20x hun verhaal mogen vertellen.’

Kenneth Bos

-

De gevolgen van mijn ziek zijn, gaan nooit helemaal weg. Wat mij veel geholpen heeft bij het weer op de rit krijgen van mijn leven? De bezoeken aan centrum Huis aan het Water.

Masja

-

Ik was op zoek naar mensen van mijn leeftijd die net als ik niet meer beter worden en een gezin hebben met puberdochters. Ik kwam terecht bij het inloophuis in Zwolle. Het voelde als een warm bad. De mensen die er werken zijn opgeleid om goede gesprekken te voeren. We praten over ziek zijn en hoe je dat combineert met een gezin. Ook krijg ik goede adviezen over wat ik kan doen om actief en fit te blijven.

Mieke

-

Mieke is al 13 jaar vrijwilliger bij het centrum in Almere en is naast gastvrouw begeleider van de activiteiten Crea en Mandala.

Mirjam

-

Een hersentumor veranderde het leven van Mirjam (51) van de een op andere dag. Maar niet alleen dat van haar. Ook op haar man en dochter had het een enorme impact. ‘Je bent nooit de enige met kanker. Vanaf de diagnose had mijn hele gezin het.’

Monique

-

Toen Monique 8 jaar geleden de diagnose borstkanker kreeg, was ze heel stellig: ‘de arts vertelde dat ik hier niet dood aan zou gaan dus wilde ik geen nare emoties toelaten.

Samenwerking Bravis ziekenhuis

-

Het Oncologie Centrum van het Bravis ziekenhuis (Roosendaal) en de bij IPSO aangesloten centra De Rose-Linde (Roosendaal) en Het Getij (Bergen op Zoom) .

Samenwerking Erasmus MC

-

Het Erasmus MC Kanker Instituut vindt het belangrijk om gedurende een ziekteproces, en daarna, alle vragen die er leven na de diagnose kanker beantwoord te krijgen.

Samenwerking Isala Ziekenhuis

-

Een mooi voorbeeld is de samenwerking tussen Isala en het bij IPSO aangesloten Nazorgcentrum IntermeZZo in Zwolle.

Samenwerking Noordwest Ziekenhuisgroep

-

Er wordt op steeds grotere schaal samengewerkt tussen ziekenhuizen en IPSO inloophuizen. Zo ook tussen Noordwest Ziekenhuisgroep en inloophuis ’t Praethuys.

Samenwerking Spaarne Gasthuis

-

Vanaf de ontwikkeling van het Oncologiecentrum is Adamas Inloophuis betrokken geweest bij de invulling van de psychosociale ondersteuning van patiënten en naasten.

Sigrid’s Garden

-

Elk IPSO inloophuis heeft een bijzonder verhaal en is opgericht vanuit het hart. Zo ook Sigrid’s Garden in Emmen. Nadat Sigrid op 27-jarige leeftijd overleed aan kanker besloten haar ouders Jaap Boer en Christa Jongkind een IPSO inloophuis op te richten.

Wilma

-

Wilma kreeg tot 3 keer toe kanker. Eerst borstkanker in 2017 en toen blaaskanker in 2018 en 2019. Toen begin dit jaar opnieuw borstkanker werd vermoed, wist ze: ik heb psychologische hulp nodig. En die hulp vond ze bij het inloophuis.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief en ontvang regelmatig het laatste nieuws.